Miasto Chrzanów Miejska Biblioteka Publiczna w Chrzanowie Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Chrzanowie Muzeum w Chrzanowie
Newsletter
Chcesz otrzymywać informacje o nadchodzących wydarzeniach prosto na Twoją skrzynkę e-mail?
Zapisz się do naszego newslettera
KATEGORIA
Dla dzieci
Dla młodzieży
Dla seniorów
Edukacja
Festiwale
Film
Gry / turnieje
Koncerty
Konkursy
Obchody
Prezentacje
Rozrywka
Spotkania
Teatr
Warsztaty
Wycieczki
Wykłady / prelekcje
Wystawy

Wykaz relacji

RSS

"Homage to Requiem Romana Maciejewskiego" w Galerii na Piętrze


2017-03-24

W marcu w Galerii na Piętrze można oglądać wystawę Czesława Dźwigaja HOMAGE TO REQUIEM ROMANA MACIEJEWSKIEGO.



HOMAGE TO REQUIEM ROMANA MACIEJEWSMKIEGO jest jedną z najważniejszych realizacji artysty ostatnich lat,  projekt  zrodzony ze spotkania z dziełem, które zdawało się być skazane na zapomnienie. Inspiracją dla cyklu 30 obrazów, 38 rysunków oraz 14 rzeźb Dźwigaja była Missa pro defunctis, Requiem polskiego kompozytora Romana Maciejewskiego. Ten monumentalny fresk muzyczny na 4 głosy solowe, chór i orkiestrę, powstawał w latach 1945-1959. Partytura Requiem ważyła 25 kg. Zamiarem Maciejewskiego, wstrząśniętego ogromem cierpienia podczas ostatniej wojny, było  oddanie hołdu ofiarom wojen wszechczasów.

 

GALERIA

 

O Autorze:  

Czesław Dźwigaj urodził się w 1950 roku w Nowym Wiśniczu.
Tam w 1971 roku ukończył Liceum Sztuk Plastycznych. W 1977 roku uzyskał dyplom na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz aneks z Grafiki Książki.
Profesor zwyczajny, prowadzi Pracownię Rzeźby w Ceramice na ASP
w Krakowie. Kierownik Katedry Sztuki na Katolickim Uniwersytecie w Rużomberok (Słowacja), w latach 1994-2011 wykładowca Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie, visiting professor kilku uczelni w Europie.
W dorobku artystycznym ma kilkadziesiąt pomników zrealizowanych na wszystkich kontynentach świata, około 600 medali, ponad 50 spiżowych port, a także szereg całościowych wnętrz sakralnych, polichromii i witraży. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych, miał kilkanaście wystaw indywidualnych. Wydał trzy tomy poetyckie oraz opublikował szereg krytycznych artykułów o sztuce.
Od 2002 roku stała ekspozycja jego dorobku artystycznego znajduje się w Muzeum Ziemi Wiśnickiej, a od roku 2008 kilkadziesiąt modeli jego monumentalnych prac można oglądać na stałej ekspozycji w zamku Lubomirskich w Nowym Wiśniczu.
Wiele jego prac znajduje się w zbiorach muzealnych w Polsce i poza granicami kraju oraz wśród zbiorów licznych koneserów sztuki. 

 

PIECZĘCIE Z TRZASKIEM PĘKŁY
błogosławioną potęgą wizji dźwięków
uśpieni w prochu ziemi, hymny wznoszą
do prapoczątku niebiańskiego blasku

zdruzgotani trwogą i rozpaczą strachu
oślepieni lękiem, kroczą nieszczęśni
w niepojętą nicość przeznaczenia

lamentacje nasycone cierpieniem
pomazanych wieczną otchłanią
grozą szkarłatu porażają zmysły

bezmiar łun zrujnował błękit
zamarła jałmużna ciszy bieli
świat okryły całuny niemocy

polegli siłą obłędu nienawiści
wznoszą ręce w błagalnym żalu
„Agnus Dei” – ostatnia nadziejo

szukający monolitu piękna prawdy
wierzą, że to jest taki sam sen, co
zbawienna wiara w blask świecy

odrętwieni ołowiem chorału
gromem trąb potężnym crescendo
strwożone łzami potu, czoła chylą

nagle wszystko znieruchomiało
opiekunowie dusz znikli w pyle
pieczęcie z trzaskiem pękły

w aurze zastygłej ekstazy płaczu
w bezcielesnej wzniosłej pieśni
objawił majestatyczne oblicze

w prawdzie nieprzemijających słów
zajął ustanowiony tron Alfy i Omegi
rozsypując ziarna sprawiedliwości

pochylony nad każdą drobiną
zakreślił  tęcze miłosierdzia
przytulając owce zalęknione

kresu dobiegł liczony czas ludzki
odchodząc w mrok nieskończoności
pozostał apokaliptyczny ból sądu
„Ostateczne – Amen”

 

Czesław Dźwigaj 

 

Roman Maciejewski (ur.  1910 w Berlinie, zm. 30 kwietnia 1998 w Göteborgu) – wybitny kompozytor polski, autor (chronologicznie) ok. 60 mazurków na fortepian, Pieśni kurpiowskich na chór a cappella (1929), Pieśni Bilitis na sopran i orkietsrę (1932), Koncertu na 2 fortepiany. (1936), Kołysanki i Allegra concertante na fortepian i orkietstrę (1944) Nokturnu na flet, czelestę i gitarę (1952), utworu Missa brevis na chór i organy (1964), Mszy Zmartwychwstania na chór i organy (1966), licznych utworów kameralnych i muzyki teatralnej do sztuk w reżyserii Ingmara Bergmana, a przede wszystkim opus magnum, dzieła zatytułowanego Missa pro defunctis. Requiem na 4 głosy solowe, chór i orkiestrę powstałego w latach 1945–59.
Kształcił się najpierw w Berlinie, potem w konserwatorium poznańskim, a następnie u Kazimierza Sikorskiego w konserwatorium warszawskim. W młodości wysoko ceniony przez Karola Szymanowskiego, otrzymał stypendium na studia w Paryżu, dokąd wyjechał w roku 1934. Od tego czasu mieszkał i tworzył za granicą: we Francji do 1938, w Wielkiej Brytanii w latach 1938–1939, w Szwecji 1939–1951, w Stanach Zjednoczonych 1951– 1977, dokąd udał się na zaproszenie Artura Rubinsteina, i ponownie w Szwecji 1977–1998.
Przełomowym momentem w twórczości Romana Maciejewskiego były doświadczenia II wojny światowej, a także silne przeżycia osobiste podczas pierwszego pobytu w Szwecji.
Od tej pory całe życie poświęcił idei stworzenia dzieła życia – wielkiej mszy żałobnej dedykowanej ofiarom wojen i zbrodni wszech czasów Missa pro defunctis. Requiem. Premiera dzieła odbyła się w roku 1960, podczas IV edycji festiwalu Warszawska Jesień. Panujące wtedy trendy awangardowe nie sprzyjały entuzjastycznemu przyjęciu utworu. W pełni zaczęto go doceniać nieco później – w roku 1975 odbyło się triumfalne wykonanie Requiem w sali Los Angeles Music Center. Na nowo odkryto go w latach 90. XX wieku, od tego pory zyskało uznanie i należne mu miejsce pośród największych dzieł muzycznych. 



Powrót